IV PONIEDZIAŁEK WIELKIEGO POSTU

Ewangelia (J 4,43-54) Uzdrowienie syna urzędnika królewskiego

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Po dwóch dniach wyszedł stamtąd do Galilei. Jezus wprawdzie sam stwierdził, że prorok nie doznaje czci we własnej ojczyźnie. Kiedy jednak przybył do Galilei, Galilejczycy przyjęli Go, ponieważ widzieli wszystko, co uczynił w Jerozolimie w czasie świąt. I oni bowiem przybyli na święto. Następnie przybył powtórnie do Kany Galilejskiej, gdzie przedtem przemienił wodę w wino.

A w Kafarnaum mieszkał pewien urzędnik królewski, którego syn chorował. Usłyszawszy, że Jezus przybył z Judei do Galilei, udał się do Niego z prośbą, aby przyszedł i uzdrowił jego syna: był on bowiem już umierający. Jezus rzekł do niego: «Jeżeli znaków i cudów nie zobaczycie, nie uwierzycie». Powiedział do Niego urzędnik królewski: «Panie, przyjdź, zanim umrze moje dziecko». Rzekł do niego Jezus: «Idź, syn twój żyje».

Uwierzył człowiek słowu, które Jezus powiedział do niego, i szedł z powrotem. A kiedy był jeszcze w drodze, słudzy wyszli mu naprzeciw, mówiąc, że syn jego żyje. Zapytał ich o godzinę, o której mu się polepszyło. Rzekli mu: «Wczoraj około godziny siódmej opuściła go gorączka». Poznał więc ojciec, że było to o tej godzinie, o której Jezus rzekł do niego: «Syn twój żyje». I uwierzył on sam i cała jego rodzina. Ten już drugi znak uczynił Jezus od chwili przybycia z Judei do Galilei.

Oto Słowo Pańskie – Chwała Tobie Chryste

Kilka myśli…

Kana Galilejska, tu Pan Jezus dokonał znanego cudu przemiany wody w wino. Teraz kolejny cud – uzdrowienie syna królewskiego dworzanina. Pierwszy cud był niezwykły, ten jest cenniejszy, ponieważ nie dotyczy niczego materialnego, ale ratuje ludzkie życie.

W osobie urzędnika królewskiego możemy dostrzec jego wyraźne wzrastanie i dojrzewanie w wierze – najpierw w akcie wiary przychodzi do Pana Jezusa, by prosić o łaskę uzdrowienia dla swojego syna –«Panie, przyjdź, zanim umrze moje dziecko», dalej zawierzenie konkretnemu słowu Mistrza – «Idź, syn twój żyje», aż największy owoc przyjętej łaski – «I uwierzył on sam i cała jego rodzina».

Należy też zwrócić tu uwagę, iż Pan Jezus działa na odległość – nie udaje się do Kafarnaum, żeby wyleczyć chorego bezpośrednio na miejscu, lecz dokonuje uzdrowienia bez opuszczania Kany Galilejskiej.

Chrystus pokazuje nam, że my sami możemy zrobić dużo dobrego na odległość, bez konieczności bycia obecnym w miejscu, szczególnie dziś, kiedy doświadczamy tej pandemii. Możemy sprawić dużo radości osobom nie opuszczając naszych mieszkań i domów, dzwoniąc do nich, pisząc maila.

Odległość nie jest przeszkodą w tym, aby być hojnym, ponieważ hojność wypływa z serca i pokonuje wszystkie granice. «Kto ma w sercu miłosierdzie, zawsze znajdzie coś do podarowania» (Św. Augustyn).

Nie bądźmy tylko odbiorcami Bożej łaski, ale odpowiadajmy Panu Bogu naszym otwartym sercem.

Wierzę w Ciebie Boże żywy, w Trójcy jedyny prawdziwy. Wierzę coś objawił Boże, Twe słowo mylić nie może.

AKT ZAWIERZENIA ŚWIATA – ŚW. JAN PAWEŁ II – KRAKÓW–ŁAGIEWNIKI, 17.08.2002

Boże, Ojcze miłosierny,
który objawiłeś swoją miłość
w Twoim Synu Jezusie Chrystusie,
i wylałeś ją na nas w Duchu Świętym, Pocieszycielu,
Tobie zawierzamy dziś losy świata i każdego człowieka.
Pochyl się nad nami grzesznymi,
ulecz naszą słabość,
przezwycięż wszelkie zło,
pozwól wszystkim mieszkańcom ziemi
doświadczyć Twojego miłosierdzia,
aby w Tobie, Trójjedyny Boże,
zawsze odnajdywali źródło nadziei.
Ojcze przedwieczny,
dla bolesnej męki i zmartwychwstania Twojego Syna,
miej miłosierdzie dla nas i całego świata!
Amen.