21.04.2020 – WTOREK, II TYDZIEŃ WIELKANOCNY

Ewangelia (J 20, 11-18) (J 3, 7b-15) Trzeba się powtórnie narodzić

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział do Nikodema:

«Trzeba wam się powtórnie narodzić. Wiatr wieje tam, gdzie chce, i szum jego słyszysz, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd podąża. Tak jest z każdym, który narodził się z Ducha».

Na to rzekł do Niego Nikodem: «Jakżeż to się może stać?»

Odpowiadając na to, rzekł mu Jezus: «Ty jesteś nauczycielem Izraela, a tego nie wiesz? Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, że to mówimy, co wiemy, i o tym świadczymy, co widzieliśmy, a świadectwa naszego nie przyjmujecie. Jeżeli wam mówię o tym, co ziemskie, a nie wierzycie, to jakżeż uwierzycie temu, co wam powiem o sprawach niebieskich? I nikt nie wstąpił do nieba, oprócz Tego, który z nieba zstąpił – Syna Człowieczego.

A jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak trzeba, by wywyższono Syna Człowieczego, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne».

Oto Słowo Pańskie – Chwała Tobie Chryste

Kilka myśli…

Nie wszystko da się wytłumaczyć słowami nawet tym, którzy posiadają ogromną wiedzę – jak to było w przypadku Nikodema. Potrzebny jest tu inny argument, którego nie da się wytłumaczyć, ale można go udowodnić. «…Trzeba, by wywyższono Syna Człowieczego, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne». To argument męki, śmierci i zmartwychwstania Pana Jezusa, w którym objawia się najgłębsza miłość Boga do człowieka. Tylko w tym Misterium można zrozumieć Kim jest Bóg i czego pragnie dla każdego człowieka. Misją naszego Mistrza na ziemi było głoszenie Dobrej Nowiny i obdarowanie nas nowym życiem odnowionym poprzez działanie Ducha Świętego. Otwórzmy się na działanie Ducha, przyjmijmy Go, wysłuchajmy i użyjmy jego inspiracji, by każdy z nas był dobrym świadkiem wywyższonego Chrystusa.

SUPLIKACJE

Święty Boże, Święty Mocny,
Święty a Nieśmiertelny
Zmiłuj się nad nami.

Od powietrza, głodu, ognia i wojny
Wybaw nas Panie!

Od nagłej i niespodzianej śmierci
Zachowaj nas Panie!

My grzeszni Ciebie Boga prosimy
Wysłuchaj nas Panie!

20.04.2020 – PONIEDZIAŁEK, II TYDZIEŃ WIELKANOCNY

Ewangelia (J 3, 1-8) Jeśli się ktoś nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do królestwa Bożego

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Był wśród faryzeuszów pewien człowiek, imieniem Nikodem, dostojnik żydowski. Ten przyszedł do Jezusa nocą i powiedział Mu: «Rabbi, wiemy, że od Boga przyszedłeś jako nauczyciel. Nikt bowiem nie mógłby czynić takich znaków, jakie Ty czynisz, gdyby Bóg nie był z nim».

W odpowiedzi rzekł do niego Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się ktoś nie narodzi powtórnie, nie może ujrzeć królestwa Bożego».

Nikodem powiedział do Niego: «Jakżeż może się człowiek narodzić, będąc starcem? Czyż może powtórnie wejść do łona swej matki i narodzić się?»

Jezus odpowiedział: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się ktoś nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do królestwa Bożego. To, co się z ciała narodziło, jest ciałem, a to, co się z Ducha narodziło, jest duchem. Nie dziw się, że powiedziałem ci: Trzeba wam się powtórnie narodzić. Wiatr wieje tam, gdzie chce, i szum jego słyszysz, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd podąża. Tak jest z każdym, który narodził się z Ducha».

Oto Słowo Pańskie – Chwała Tobie Chryste

Kilka myśli…

Święty Jan opisuje pierwsze spotkanie Nikodema z kontrowersyjnym Nauczycielem. Nikodem przychodzi pod osłoną nocy z obawy, by nie narazić się na zszarganie swojego imienia. W rozmowie Pan Jezus wskazuje na potrzebę powtórnego narodzenia – czego nie rozumie do końca Jego rozmówca. To dobry moment by i nam wyjaśnić potrzebę powtórnego narodzenia umożliwiającego nam wejście do Królestwa Bożego. Tym powtórnym narodzeniem jest sakrament Chrztu Świętego, czyli narodzenie z wody i z Ducha. W rytuale chrztu następuje zanurzenie w wodzie (symbolu śmierci) i wynurzenie z wody (obraz nowego życia). Jesteśmy zanurzeni wraz z grzechem a wynurzeni już odnowieni.

Woda i Duch to dwa symbole użyte przez Jezusa. Oba wyrażają działanie Ducha Świętego, który oczyszcza i daje życie. Piękne sformułowanie świętego Pawła może być nam pomocne w przeżywaniu czasu paschalnego: „Czyż nie wiadomo wam, że my wszyscy, którzyśmy otrzymali chrzest zanurzający w Chrystusa Jezusa, zostaliśmy zanurzeni w Jego śmierć? Zatem przez chrzest zanurzający nas w śmierć zostaliśmy razem z Nim pogrzebani po to, abyśmy i my wkroczyli w nowe życie – jak Chrystus powstał z martwych dzięki chwale Ojca” (Rz 6, 3-4).

To skryte spotkanie z Panem Jezusem umocniło Nikodema, który później publicznie opowiedział się za Nauczycielem. Przykład Nikodema uczy nas, że nasz Zmartwychwstały Pan ma moc przemienić w nas to, na co nas samych nie stać, pod warunkiem, że zdecydujemy się na serio pójść za Nim.

SUPLIKACJE

Święty Boże, Święty Mocny,
Święty a Nieśmiertelny
Zmiłuj się nad nami.

Od powietrza, głodu, ognia i wojny
Wybaw nas Panie!

Od nagłej i niespodzianej śmierci
Zachowaj nas Panie!

My grzeszni Ciebie Boga prosimy
Wysłuchaj nas Panie!

19.04.2020 – Druga Niedziela Wielkanocna czyli Miłosierdzia Bożego

Ewangelia (J 20, 19-31) Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, choć drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: «Pokój wam!» A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie, ujrzawszy Pana.

A Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: «Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane».

Ale Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie był razem z nimi, kiedy przyszedł Jezus. Inni więc uczniowie mówili do niego: «Widzieliśmy Pana!»

Ale on rzekł do nich: «Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ, i ręki mojej nie włożę w bok Jego, nie uwierzę».

A po ośmiu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewnątrz domu i Tomasz z nimi, Jezus przyszedł, choć drzwi były zamknięte, stanął pośrodku i rzekł: «Pokój wam!» Następnie rzekł do Tomasza: «Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż w mój bok, i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym».

Tomasz w odpowiedzi rzekł do Niego: «Pan mój i Bóg mój!»

Powiedział mu Jezus: «Uwierzyłeś dlatego, że Mnie ujrzałeś? Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli».

I wiele innych znaków, których nie zapisano w tej księdze, uczynił Jezus wobec uczniów. Te zaś zapisano, abyście wierzyli, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Bożym, i abyście wierząc, mieli życie w imię Jego.

Oto Słowo Pańskie – Chwała Tobie Chryste

Kilka myśli…

Dziś w Drugą Niedzielę Wielkanocną przeżywamy również Niedzielę Miłosierdzia Bożego. Od Wielkiego Piątku poprzez Nowennę przygotowywaliśmy się do tego święta. Apostołowie, którzy sami doświadczyli Bożego miłosierdzia, otrzymują władzę odpuszczania grzechów: «Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane».

Mamy świadomość naszej grzeszności i ogromnej tęsknoty za Miłosierną Miłością Boga. Może czasem jesteśmy jak Tomasz Apostoł i wątpimy. I wtedy przed nami staje Uwielbiony Pan mówiąc: «Pokój wam!», pokój Tobie! A kiedy w sakramencie pokuty Bóg przez posługę kapłana obdarowuje nas swoim przebaczeniem – „I ja odpuszczam Tobie grzechy…” – stajemy się uczestnikami tego pokoju i łaski miłosierdzia.

Święta Siostra Faustyna Kowalska napisała w „Dzienniczku”: „W pewnej chwili, gdy przechodziłam korytarzem do kuchni, usłyszałam w duszy te słowa: odmawiaj nieustannie tę koronkę, której cię nauczyłem. Ktokolwiek będzie ją odmawiał, dostąpi wielkiego miłosierdzia w godzinę śmierci. Kapłani będą podawać grzesznikom jako ostatnią deskę ratunku; chociażby był grzesznik najzatwardzialszy, jeżeli raz tylko zmówi tę koronkę, dostąpi łask z nieskończonego miłosierdzia Mojego. Pragnę, aby poznał świat cały miłosierdzie Moje; niepojętych łask pragnę udzielać duszom, które ufają Mojemu miłosierdziu.” [Dz., 687]. Bądźmy tak jak Święta Siostra Faustyna apostołami Bożego Miłosierdzia sami codziennie odmawiając Koronkę i ucząc jej innych. „[28.I.1938] Dziś powiedział mi Pan: zapisz córko Moja te słowa: Wszystkim duszom, które uwielbiać będą to Moje miłosierdzie i szerzyć jego cześć, zachęcając inne dusze do ufności w Moje miłosierdzie, dusze te w godzinę śmierci, nie doznają przerażenia. Miłosierdzie moje osłoni je w tej ostatniej walce…” [Dz. 1540].

Jezu ufam Tobie. Uczmy się od Świętej Siostry Faustyny bezgranicznego zaufania Miłosiernemu Panu.

SUPLIKACJE

Święty Boże, Święty Mocny,
Święty a Nieśmiertelny
Zmiłuj się nad nami.

Od powietrza, głodu, ognia i wojny
Wybaw nas Panie!

Od nagłej i niespodzianej śmierci
Zachowaj nas Panie!

My grzeszni Ciebie Boga prosimy
Wysłuchaj nas Panie!

18.04.2020 – SOBOTA W OKTAWIE WIELKANOCY

Ewangelia (Mk 16, 9-15) Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Po swym zmartwychwstaniu, wczesnym rankiem w pierwszy dzień tygodnia, Jezus ukazał się najpierw Marii Magdalenie, z której przedtem wyrzucił siedem złych duchów. Ona poszła i oznajmiła to Jego towarzyszom, pogrążonym w smutku i płaczącym. Ci jednak, słysząc, że żyje i że ona Go widziała, nie dali temu wiary.

Potem ukazał się w innej postaci dwom spośród nich na drodze, gdy szli do wsi. Oni powrócili i obwieścili pozostałym. Lecz im też nie uwierzyli.

W końcu ukazał się samym Jedenastu, gdy siedzieli za stołem, i wyrzucał im brak wiary oraz upór, że nie wierzyli tym, którzy widzieli Go zmartwychwstałego.

I rzekł do nich: «Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu!»

Oto Słowo Pańskie – Chwała Tobie Chryste

Kilka myśli…

Aby misja głoszenia Dobrej Nowiny była kontynuowana w świecie, Pan Jezus zakłada Kościół, którego flarami są Apostołowie. W Kościele Chrystus pozostawił wszystko, co jest potrzebne dla naszego zbawienia – Swoje Słowo i Sakramenty. «Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu!» By przyjąć i wypełniać tę misję trzeba najpierw zadbać o własne uświęcenie, bo z drugą osobą możemy podzielić się jedynie tym co sami posiadamy.

«Całym światem» jest konkretne tu i teraz, gdzie Pan Bóg nas stawia – nasza rodzina, nasi przyjaciele, znajomi, miejsce pracy, wszyscy, których spotykamy każdego dnia. Dobrym życiem mamy głosić Ewangelię, mamy dawać wyraźne świadectwo żyjąc według Ewangelii. Nie czynimy tego własnymi siłami, ale Duch Święty nas jednoczy i uzdalnia do wiernego wypełniania naszego chrześcijańskiego powołania.

Dzień dziewiąty

Dziś sprowadź Mi dusze oziębłe i zanurz je w przepaści miłosierdzia Mojego. Dusze te najboleśniej ranią Serce Moje. Największej odrazy doznała dusza Moja w Ogrójcu od dusz oziębłych. One były powodem, iż wypowiedziałem: Ojcze, oddal ode Mnie ten kielich, jeżeli jest taka wola Twoja. Dla nich ostateczną deską ratunku jest – uciec się do miłosierdzia Mojego.

Jezu najlitościwszy, który jesteś litością samą, wprowadzam do mieszkania najlitościwszego Serca Twego dusze oziębłe. Niechaj w tym ogniu czystej miłości Twojej rozgrzeją się te dusze zlodowaciałe, które – podobne do trupów – takim Cię wstrętem napawają. O Jezu najlitościwszy, użyj wszechmocy miłosierdzia swego, pociągnij je w sam żar miłości swojej i obdarz je miłością świętą, bo Ty wszystko możesz.

Ojcze Przedwieczny, spójrz okiem miłosierdzia na dusze oziębłe, które są zamknięte w najlitościwszym Sercu Jezusa. Ojcze miłosierdzia, błagam Cię przez gorzką mękę Syna Twego i przez trzygodzinne konanie Jego na krzyżu, pozwól, aby i one wysławiały przepaść miłosierdzia Twego (Dz. 1209–1229).

(Koronka do Bożego Miłosierdzia)

SUPLIKACJE

Święty Boże, Święty Mocny,
Święty a Nieśmiertelny
Zmiłuj się nad nami.

Od powietrza, głodu, ognia i wojny
Wybaw nas Panie!

Od nagłej i niespodzianej śmierci
Zachowaj nas Panie!

My grzeszni Ciebie Boga prosimy
Wysłuchaj nas Panie!